تجب كفاية كغيره من المضطرين ، و في اختصاص الوجوب بذي الحق نظر و ليس في الأخبار ما يدل على غير ثبوت أصل الاستحقاق . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : بدون شك و ترديد حضانت براى كسانى كه نامبرده شدند همچون پدر و مادر و اقرباء حقّى است كه شارح مقدّس قرار داده است منتهى كلام در اينست كه آيا حضانت صرف حقى است براى ايشان تا بتوانند اين حق را اسقاط كنند يا رعايت آن واجب بوده و اسقاط شدنى نيست بايد بگوئيم : اصل برائت مقتضى است آن را حق قابل اسقاط بدانيم چنانچه مرحوم مصنف در كتاب قواعدش به آن تصريح فرموده‌اند ، وى در اين كتاب مىفرمايد : اگر مادر از حضانت طفل امتناع بورزد پدر اولى بوى مىشود و اگر هردو از آن امتناع كنند ظاهر اينست كه پدر را بر آن اجبار مىنمايند . پس از اينكه فرموده است در صورت امتناع مادر حضانت به پدر منتقل شده و او اولى به آن مىگردد به خوبى استفاده مىشود كه حق الحضانت براى مادر حقّى است قابل اسقاط . و بهر تقدير سپس مرحوم مصنف از برخى اصحاب چنين نقل نموده كه رعايت اين حق واجب و لازم است و از سنخ حقوقى نيست كه بتوان اسقاطش كرد . و از نظر ما كلام بعض الاصحاب نيكو و پسنديده است زيرا ترك رعايت اين حق چه بسا مستلزم تضييع و از بين رفتن فرزند مىشود